Άγιος Νεκτάριος και Ελεημοσύνη !!

Η αγάπη του Αγίου Νεκταρίου για το συνάνθρωπο, ήταν ποταμός. Πολύ ελεήμων άνθρωπος. Φιλάνθρωπος. Κάποια φορά, που ήμουνα στο Μοναστήρι, πήγε ένας φτωχός. Είπε τότε ο Δεσπότης στην Ηγουμένη να δώσει ό,τι είχαν.
- Μά δεν έχουμε, παρά ελάχιστα για να περάσουμε σήμερα, Σεβασμιώτατε, του απάντησε εκείνη.
- Δώστε τα αυτά, Γερόντισσα κι έχει ο Θεός !...
Το πρωί, να 'σου ένας πλούσιος με δύο γαιδουράκια, φορτωμένα ρύζι, ζάχαρη, μακαρόνια, αλεύρι. Δωρεά στη Μονή. Το ξέρω, γιατί βοήθησα στό ξεφόρτωμα. Θυμάμαι, γύρισε ο Άγιος εκείνη τη στιγμή και λέει με σημασία στην Ηγουμένη:
- Γερόντισσα, έχει ο Θεός... Κι έκανε τό σταυρό του.

(μαρτυρία του Σωτήρη Μαστροσταμάτη στον Μανώλη Μελινό. Από το βιβλίο ''ΜΙΛΗΣΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΕΚΤΑΡΙΟ'' τόμος Β').

Σπάνια Φωτογραφία του Αγίου Νεκταρίου!!

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΥΔΟΥΝΑ

Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης και Περιθεωρίου
Ενορία Μάνδρας

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σε απόσταση 500 μέτρων έξω από το γραφικό χωριό της Μάνδρας...προς τη Θάλασσα, στην ειδυλιακή τοποθεσία του Περιθεωρίου, Βρίσκεται ο Ιστορικός Ναός του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, που πανηγυρίζει τη Δευτέρα στις 3 Νοεμβρίου, ημέρα Ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ

Την Κυριακή 2-11-2014 και ώρα 5 μ.μ. θα γίνει η λιτάνευση της θαυματουργής εικόνας του αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, της προερχόμενης από το ομώνυμο Μοναστήρι του Αγίου από την Πρίγκιπο της Κωνσταντινουπόλεως. Θα ακολουθήσει πανηγυρικός Εσπερινός μετά Αρτοκλασίας και Θείου Κηρύγματος.

Την Δευτέρα 3-11-2014 από 7.30 π.μ. έως 10 π.μ. θα τελεστεί Ιερατικό Πανηγυρικό Συλλείτουργο μετά Αρτοκλασίας και Θείου Κηρύγματος.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας στην αίθουσα του Ιερού Ενοριακού Ναού Προφήτη Ηλία Μάνδρας θα προσφερθεί το κέρασμα του Αη-Γιώργη του Κουδουνά προς όλους τους ευλαβείς προσκυνητές Του.

Το εσπέρας της Δευτέρας και ώρα 5μ.μ. θα γίνει η Παράκληση του Αγίου και ο αποχαιρετισμός τις Ιερής Εικόνας Του.

Από το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο
της Ενορίας Μάνδρας Ξάνθης
ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 25410 51449
και 6976 45 47 95

Αγία Υπομονή...Η Βασίλισσα του Βυζαντίου !!

Η Αγία Υπομονή η τελευταία Βασιλομήτωρ του Βυζαντίου και μητέρα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ολοκληρώνοντας τον επίγειο βίο της εν αγάπη, ασκήσει και ταπεινώσει, κάνει την εμφάνισή της στους χαλεπούς χρόνους μας, για να μας ενισχύσει και να μας παρηγορήσει...Δείτε πως...
 Σύγχρονο θαύμα της Αγίας Υπομονής

Είναι αρκετές οι εμφανίσεις της Αγίας Υπομονής τα τελευταία χρόνια σε ευσεβείς και μη Χριστιανούς. Επιλεκτικά καταχωρούμε ένα συμβάν που περιγράφει την θαυμαστή εμφάνισί της και θεραπεία κάποιου ασθενή.

Η Τίμια κάρα της Αγίας Υπομονής

«Η αγία Υπομονή εμφανίσθηκε ως μοναχή σε κάτοικο των Αθηνών που εργαζόταν σε ταξί. Το σταμάτησε και ζήτησε να κατευθυνθή προς το Λουτράκι. Ο ταξιτζής είχε καρκίνο του δέρματος στα χέρια του και βρισκόταν σε μεγάλη απελπισία. Καθ’ οδόν η μοναχή που φορούσε ένα κουκούλι με κόκκινο σταυρό τον ρώτησε.

"Γιατί είσαι μελαγχολικός";

Και εκείνος δεν εδίστασε να ομολογήσει όλη την αλήθεια. Μετά τον ρώτησε αν θέλη να τον σταυρώσει για να γίνει καλά και εκείνος δέχθηκε. Σε λίγο όμως τον έπιασε υπνηλία και παρεκάλεσε την μοναχή να σταθούνε λίγο για να μην σκοτωθούνε. Είχαν φθάσει κοντά στα διόδια και εύκολα θα έβρισκαν άλλο ταξί αν εκείνη βιαζόταν. Κάθησε στην άκρη του δρόμου και τον πήρε ο ύπνος. Όταν ξύπνησε διαπίστωσε ότι τα χέρια του είχαν γίνει καλά, αλλά η μοναχή είχε εξαφανιστή. Ρώτησε τους ανθρώπους των διοδίων μήπως είδανε καμμιά μοναχή εκεί κοντά, αλλά κανείς δεν την είχε δει. Τότε συγκλονισμένος γύρισε στο ταξί του και κατάλαβε ότι κάποια Αγία ήταν κι’ έγινε άφαντη. Κατευθύνθηκε μετά στον γιατρό του και του διηγήθηκε το περιστατικό. Την στιγμή εκείνη έπεσε το μάτι του σε μια εικόνα που ήταν κρεμασμένη στον τοίχο του ιατρείου. Πετάχθηκε απ’ το κάθισμά του και φώναξε : "Αυτή ήταν".

Σημειωτέον ότι η εικόνα ήταν της αγίας Υπομονής. Έτσι έμαθε ποιά ήταν εκείνη που τον θεράπευσε και τον γλύτωσε και απ’ την απελπισία. Το κουκούλι με τον κόκκινο σταυρό έδειχνε την καταγωγή πριν γίνει Αυτοκρατόρισσα του Βυζαντίου και με αυτό το μοναχικό σχήμα τελείωσε και την επίγεια ζωή της. Εκ των υστέρων γίνηκε γνωστό ότι η ημέρα που γίνηκε το θαύμα ήταν 13 Μαρτίου, ημέρα που η αγία γιορτάζει».

(Από το βιβλίο εκδόσεως Ι. Μ. Οσίου Παταπίου Λουτρακίου).

Η μνήμη της Οσίας και Θεοφόρου μητρός ημών Υπομονής, τελείται τη 13η Μαρτίου και 29η Μαΐου.

ΠΗΓΗ: http://churchsynaxarion.blogspot.com/2011/05/normal-0-false-false-false_8843.html

ΑΓΙΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ: Ο Άγιος της Χαράς και της Ανάστασης!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΧΑΡΑ ΜΟΥ...!!

Ο καθημερινός χαιρετισμός του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ, στη διάρκεια όλου του χρόνου ήταν το "Χριστός Ανέστη" !!

Οπότε δικαίως ονομάστηκε ο Άγιος της Ανάστασης!!

Ο Άγιος Γεώργιος ο Κουδουνάς στη Μάνδρα Ξάνθης

Αναστασίας Κυνηγοπούλου

Διδάκτορος

Αριστοτελείου Πανεπιστημίου

Θεσσαλονίκης

Άγιος Γεώργιος ο Κουδουνάς

Η θαυματουργός εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά  στη  Μάνδρα Ξάνθης

Υπάρχει Ιερά μονή του Aγίου Γεωργίου του Κουδουνά στην Πρίγκηπο από αρχαιοτάτων χρόνων. Ο Άγιος Γεώργιος ονομάζεται Κουδουνάς επειδή μετά από κάθε θαύμα του υπήρχε παράδοση να κρεμούν ένα κουδουνάκι ασημένιο ή χρυσό στην εικόνα του. Συνήθως θεωρούνταν θεραπευτής των ψυχικών ασθενειών. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα θεραπείας ψυχονευρωτικών και άλλων ασθενειών.

Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά στην Πρίγκηπο  Κωνσταντινουπόλεως

Άγιος Γεώργιος ο Κουδουνάς στη Μάνδρα

 Το 1922 με την ανταλλαγή των πληθυσμών η γερόντισσα Ζερζελού από την κωμόπολη Σαρδογάνι Νικομήδειας Μικράς Ασίας, έφερε μαζί της στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Μάνδρα Ξάνθης, τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά την οποία παρέλαβε από τον κατά σάρκα αδελφό της και ηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Κουδουνά Πριγκήπου, ως δώρο.

Η ιερά εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, η φερόμενη  το 1922 από την  Πρίγκηπο στη Μάνδρα Ξάνθης

 Η Θαυματουργός εικόνα αφιερώθηκε από τη γερόντισσα σε ιστορική Μονή, που ήτανε αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο και βρίσκονταν στην τοποθεσία του σημερινού οικισμού της Μάνδρας, στην Ξάνθη. Η εν λόγω θαυματουργός εικόνα απετέλεσε στη συνέχεια, την εφέστια εικόνα της μετέπειτα ενορίας Προφήτη Ηλία Μάνδρας. 

Όταν οι πρόσφυγες φτάσανε στην τοποθεσία που τους είχε παραχωρηθεί για εγκατάσταση από την ελληνική πολιτεία, βρήκανε μοναστήρι, όπως προαναφέρθηκε, αφιερωμένο ήδη στον Άγιο Γεώργιο και εκεί η γερόντισσα Ζερζελού δώρησε τη Θαυματουργή εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά. 

Το μοναστήρι αυτό για πολλές δεκαετίες εξυπηρετούσε τις πνευματικές ανάγκες του προσφυγικού πληθυσμού της Μάνδρας και απετέλεσε κάθισμα της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά Πριγκίπου Κωνσταντινουπόλεως, λογω της τοποθέτησης σε αυτό, της ιεράς και θαυματουργού εικόνος του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά. Πλήθος κόσμου από παλαιοτάτων χρόνων συνέρρεαν στην τοποθεσία αυτή, για να εορτάσουν πανηγυρικά τον Άγιο Γεώργιο. Υπάρχουν πληροφορίες ότι συνέρρεε πλήθος πιστών από την Αίνο της Θράκης, το Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη), την Κιουμουρτζίνα (σημερινή Κομοτηνή), για να τιμήσουν κάθε χρόνο τον Άγιο, στην εορτή του, με πανηγυρικές εκδηλώσεις, που διαρκούσαν μια εβδομάδα. Έτσι ελάμβαναν χώρα πανηγυρικές Θείες Λειτουργίες, παρακλήσεις και αγρυπνίες καθώς επίσης και διάφορα πολιτιστικά δρώμενα παραδοσιακού χαρακτήρα.  Ιππικοί σύλλογοι, έφιπποι αναβάτες με τ’ άλογά τους έως και σήμερα έρχονται για να πάρουν την ευλογία του Αι-Γιώργη. 

Η παράδοση συνδέει το μοναστήρι αυτό που βρήκαν οι πρόσφυγες και αποτέλεσε τον πρώτο ενοριακό τους ναό με το όνομα Άγιος Γεώργιος ο Κουδουνάς, με τους 60 ναούς που έκτισε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουστινιανός στον κάμπο του Περιθεωρίου της σημερινής Ξάνθης. 

Υπάρχουν πολλές διηγήσεις για τη ζωντανή παρουσία του Αι-Γιώργη από τους πρώτους ακόμη κατοίκους του χωριού Μάνδρας. Χαρακτηριστικό είναι το συμβάν που έλαβε χώρα το 1926 όταν οι κάτοικοι της Μάνδρας θέλησαν να συντηρήσουν το προϋπάρχον Μοναστήρι και βγάλανε σε δημοπρασία την ξυλεία του μοναστηριού. Ο Εμμανουήλ Παπαδόπουλος, κάτοικος Μάνδρας, κέρδισε τη δημοπρασία και πήρε την ξυλεία της Μονής στο σπίτι του. Το ίδιο βράδυ εμφανίστηκε ο Άγιος Γεώργιος στον ύπνο του και του είπε: «Την ξυλεία που πήρες να την επιστρέψεις γιατί είναι δική μου». Ο Εμμανουήλ δεν έδωσε σημασία στο όνειρο. Το επόμενο όμως βράδυ ξαναεμφανίζεται ο Άγιος και του λέει τα ίδια και πάλι ο Εμμανουήλ δεν πείθεται ώσπου με τρίτη εμφάνισή του ο Άγιος απαιτεί εξάπαντος να επιστραφεί η ξυλεία και ο Εμμανουήλ αισθάνθηκε ότι εκείνο το βράδυ ο Αι-Γιώργης πάτησε με το άλογο του στην πλάτη του. Και ω του θαύματος το πρωί ξυπνώντας διαπίστωσε σημάδια από πέταλα αλόγου στην πλάτη. Έντρομος φορτώνει την ξυλεία στο κάρο του και την επιστρέφει στο μοναστήρι. Το εκκλησιαστικό συμβούλιο ζήτησε να του επιστρέψει τα χρήματα του, αλλά ο Εμμανουήλ Παπαδόπουλος όχι μόνο δεν πήρε τα χρήματα του πίσω, αλλά επανέκτισε ολόκληρο το μοναστήρι και τάχθηκε στη διακονία του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, αυτός και η σύζυγός του Μαρία για το υπόλοιπο της ζωής τους. 

Τα χρόνια κυλούσαν και ο Άγιος Γεώργιος ο Κουδουνάς εξακολοθούσε να ευλογεί και να αγιάζει τους ευσεβείς κατοίκους του χωριού, όπως και τους ευλαβείς προσκυνητές του, που κατέφθαναν από παντού για να τον τιμήσουν. Ώσπου μία πυρκαγιά διέκοψε το αγιαστικό έργο του Μονιδρίου, καταστρέφοντας το. Τα χρόνια ήτανε δύσκολα και το μόνο που μπόρεσαν να κάνουν οι χωρικοί εκεί στα ερείπια του πληγέντος από την πυρκαγιά μονιδρίου, ήταν ένα μικρό εξωκλήσι.

Το προσκυνητάρι του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, στη Θέση  της  κατεστραμμένης
από την  πυρκαγιά  ιστορικής  Μονής

Το εξωκλήσι αυτό παρέμεινε έτσι έως το 2011 οπόταν το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο της ενορίας του Ιερού Ναού Προφήτη Ηλία Μάνδρας, μαζί με τον πρόεδρο του, πατέρα Νικόλαο και τη συνδρομή και ενθάρρυνση ευσεβών κατοίκων του χωριού, οραματίστηκαν να επανακτίσουν την ιστορική Μονή του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, στη Μάνδρα. Έτσι με τη Χάρη του Θεού, τη ζωντανή παρουσία και βοήθεια του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, των ευσεβών κατοίκων της Μάνδρας, αλλά και ευλαβών προσκυνητών από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, το Μοναστηράκι του Αι-Γιώργη οδεύει προς την αποπεράτωση του.

Ο Άγιος Γεώργιος ο Κουδουνάς ... σήμερα...

Eυγένιος Ροντιόνωφ, ο 19χρονος νεομάρτυρας των ημερών μας (1977- 1996)

Ο Άγιος Νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1977 κοντά στη Μόσχα και συγκεκριμένα στο χωριό Κουρίλοβο, στην περιοχή της πόλεως Παντόλσκ-.
Ήταν το μοναδικό παιδί της οικογένειας και βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός κατά την παιδική του ηλικία. Η μητέρα του ονομάζεται Λιουμπόβ (=αγάπη) Βασίλιεβνα. Το 1989 η γιαγιά του πήρε τον μικρό Ευγένιο και τον πήγε στην Εκκλησία, για να εξομολογηθεί για πρώτη φορά και να μεταλάβει των αχράντων μυστηρίων. Ο ιερέας πρόσεξε ότι το παιδί δε φορούσε Σταυρό και κατά τη διάρκεια της εξομολόγησης του φόρεσε ένα Σταυρό, τον οποίο ο μικρός Ευγένιος δεν τον έβγαλε ποτέ από πάνω του• μάλιστα, έφτιαξε ένα χονδρό κορδόνι και τον πέρασε εκεί. Η μητέρα του, όταν είδε ότι φορούσε Σταυρό, τον προέτρεψε να τον βγάλει, διότι, όπως είπε, θα τον περιγελάσουν οι συμμαθητές του. Ο Ευγένιος δεν απάντησε, αλλά και δεν την υπάκουσε.Όταν τελείωσε τις σπουδές του το 1994, εργάστηκε ως επιπλοποιός, επάγγελμα που του απέφερε πολλά έσοδα.Στις 25 Ιουνίου του 1995 παρουσιάστηκε στο Στρατό και μετά τη βασική του εκπαίδευση, στις 13 Ιανουαρίου του 1996, τοποθετήθηκε στα συνοριακά φυλάκια Τσετσενίας-Ηγκουερίνας. Ακριβώς ένα μήνα μετά, στις 13 Φεβρουαρίου του 1996, αιχμαλωτίστηκε. Η αιχμαλωσία έγινε ως εξής: η στρατιωτική υπηρεσία έστειλε τέσσερις στρατιώτες-μεταξύ των οποίων και τον Ευγένιο-να κάνουν ελέγχους στα αυτοκίνητα που διέρχονταν από ένα συγκεκριμένο δρόμο. Δυστυχώς, οι αρμόδιοι έστειλαν τους στρατιώτες χωρίς να υπάρχει καμιά προηγούμενη οργάνωση (δεν υπήρχε καν φωτισμός) και καμιά ασφάλεια. Από αυτόν το δρόμο περνούσαν πολύ συχνά Τσετσένοι μεταφέροντας όπλα, αιχμαλώτους και ναρκωτικά. Τη νύχτα εκείνη πέρασε από εκείνο το δρόμο ένα ασθενοφόρο. Όταν οι στρατιώτες το σταμάτησαν για έλεγχο, ξαφνικά μέσα από αυτό πετάχτηκαν πάνω από δέκα Τσετσένοι, πολύ καλά οπλισμένοι. Ακολούθησε συμπλοκή και οι Τσετσένοι συνέλαβαν και τους τέσσερις στρατιώτες. Αυτό έγινε στις 3 τη νύχτα. Στις 4 η ώρα ήρθαν άλλοι στρατιώτες για αλλαγή φρουράς• φυσικά δεν τους βρήκαν και κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί. Μετά από λίγες μέρες η υπηρεσία του στρατού ενημέρωσε τους γονείς των στρατιωτών για την εξαφάνισή τους. Η μητέρα του Ευγένιου κατάλαβε ότι δεν πρόκειται για εξαφάνιση, αλλά για αιχμαλωσία, και πήγε με κίνδυνο της ζωής της στην Τσετσενία, για να βρει το παιδί της. Έφτασε στην πόλη Χαγκαλά και μετά από πολλές προσπάθειες ήρθε σε επαφή με τους αρχηγούς διαφόρων αντάρτικων ομάδων της Τσετσενίας προσπαθώντας να μάθει για την τύχη του Ευγένιου, διότι γνώριζε ότι οι Τσετσένοι δε σκοτώνουν αμέσως τους αιχμαλώτους, αλλά περιμένουν μήπως πάρουν λίτρα και τους ελευθερώσουν. Οι ίδιοι οι Τσετσένοι της είπαν ότι ο γιος της ζούσε, αλλά ήταν αιχμάλωτος και σιώπησαν με νόημα προσπαθώντας να υπολογίσουν πόσα χρήματα μπορούσαν να αποσπάσουν από αυτήν. Εκείνον τον καιρό ένας ζωντανός στρατιώτης αιχμάλωτος στοίχιζε 10.000 δολάρια, ενώ ένας αξιωματικός 50.000. Όταν κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται να κερδίσουν αρκετά χρήματα, αποφάσισαν να τον σκοτώσουν. Η μητέρα του πήγε παντού για να τον ψάξει, πέρασε από χωριά, από δρόμους με νάρκες, από μέτωπα συγκρούσεων, γνώρισε πολλούς αξιωματικούς Τσετσένους και, όπως η ίδια λέει, «πέρασα από όλους τους κύκλους του άδη».Από την πρώτη μέρα της αιχμαλωσίας του Ευγένιου, που διήρκησε 100 ημέρες, οι αντάρτες, επειδή είδαν ότι φοράει Σταυρό, προσπάθησαν να τον κάμψουν ψυχικά, ώστε να καταφέρουν-αν ήταν δυνατό-να τον αναγκάσουν να αρνηθεί την πίστη του, να βγάλει το Σταυρό, να γίνει μουσουλμάνος και να τον κάνουν δήμιο και φονιά των άλλων Ρώσων αιχμαλώτων. Ο Ευγένιος, βέβαια, αρνήθηκε όλες τις προτάσεις και, παρά τους συνεχείς ξυλοδαρμούς, τα πάμπολλα βασανιστήρια και τις υποσχέσεις ότι θα ζήσει αν βγάλει το σταυρό του, δεν μπόρεσαν να τον κάμψουν.Αργότερα, οι ίδιοι οι αρχηγοί των ανταρτών είπαν στη μητέρα του: «εάν ο γιος σου γινόταν σαν ένας από εμάς, δε θα τον αδικούσαμε».Στις 23 Μαΐου του 1996, δηλαδή την ημέρα των γενεθλίων του, πήραν τους τέσσερις αιχμαλώτους στρατιώτες, μεταξύ των οποίων και τον Ευγένιο, για να τους σκοτώσουν. Πρώτα σκότωσαν τους τρεις συναιχμαλώτους του. Έπειτα, πρότειναν για τελευταία φορά στον Ευγένιο να βγάλει το Σταυρό λέγοντας ότι «ορκιζόμαστε στον αλλάχ ότι θα ζήσεις». Ο Ευγένιος και πάλι αρνήθηκε και τότε υπέστη το φρικτό του μαρτύριο. Τον έσφαξαν με μαχαίρι κόβοντας εντελώς το κεφάλι του, αλλά δεν τόλμησαν να βγάλουν το Σταυρό από το λαιμό του. Τον έθαψαν μεν με το σταυρό, αλλά χωρίς το κεφάλι.Τελικά, η μητέρα του βρήκε τον Ευγένιο μετά από εννέα μήνες. Και πάλι ζήτησαν οι Τσετσένοι 4000 δολάρια για να της δώσουν το λείψανο. Της έδωσαν και βιντεοκασέτα με το μαρτύριο του γιου της και της διηγήθηκαν οι ίδιοι την πορεία της αιχμαλωσίας του και τα βασανιστήρια.Η μητέρα του Ευγένιου πούλησε το διαμέρισμά της και ό,τι άλλο μπορούσε-μέχρι και ρούχα-για να μπορέσει, αφενός μεν να δώσει τα λίτρα, αφετέρου δε να ανταπεξέλθει στα έξοδα εκταφής, ειδικού φέρετρου, μεταφοράς κλπ., τα οποία δεν ήταν και λίγα.Τελικά στις 20 Νοεμβρίου του 1996 μετέφερε το λείψανο στο χωριό τους και το έθαψε στο κοιμητήριο. Μετά από λίγες μέρες ο πατέρας του Ευγένιου πέθανε δίπλα στο μνήμα από τη λύπη του.Αμέσως, σε διάφορες περιοχές της Ρωσίας ο άγιος μάρτυρας Ευγένιος άρχισε να εμφανίζεται και να κάνει θαύματα. Παρακάτω παραθέτουμε ορισμένες μαρτυρίες και θαυμαστές επεμβάσεις:Ένα κοριτσάκι που έμενε σε Ορθόδοξο ορφανοτροφείο διηγήθηκε ότι της εμφανίστηκε κάποτε ένας ψηλός στρατιώτης με κόκκινο μανδύα, ο οποίος της είπε ότι είναι ο Ευγένιος, την έπιασε από το χέρι και τη οδήγησε στην Εκκλησία. Το κοριτσάκι λέει: «παραξενεύθηκα που φορούσε κόκκινο μανδύα, διότι οι στρατιώτες δε φορούν σήμερα τέτοιο μανδύα, και σκέφτηκα ότι αυτός πρέπει να είναι ο μανδύας του μάρτυρα».Σε πολλές Εκκλησίες έχουν δει ένα στρατιώτη με πύρινο μανδύα, ο οποίος βοηθάει τους αιχμαλώτους στην Τσετσενία να δραπετεύσουν από την αιχμαλωσία τους και να διαφύγουν από κάθε κίνδυνο, όπως νάρκες κλπ.Σε ένα νοσοκομείο τραυματιών πολέμου οι τραυματισμένοι στρατιώτες πιστοποιούν ότι ένας άγιος μάρτυρας Ευγένιος τους βοηθάει, ειδικά όταν πονάνε πολύ. Όταν κάποιοι από αυτούς πήγαν στο Ναό του Σωτήρος στη Μόσχα, είδαν την εικόνα του μάρτυρα και αναγνώρισαν αυτόν που τους βοήθησε.Το στρατιώτη με τον κόκκινο μανδύα τον γνωρίζουν και οι φυλακισμένοι. Κυρίως βοηθάει τους πολύ καταβεβλημένους και συντετριμμένους ψυχικά λόγω της φυλακίσεως τους.Το 1997 με ευλογία του Πατριάρχη Αλεξίου εκδόθηκε ένα βιβλίο με τίτλο «Νέος μάρτυς του Χριστού στρατιώτης Ευγένιος». Ένας ιερέας ονόματι Βαντίμ Σκλιαρένσκο από το Ντνεποπετρόφκ έστειλε στο Πατριαρχείο μία αναφορά όπου έγραφε ότι το εξώφυλλο του βιβλίου με τη φωτογραφία του αγίου μυροβλύζει.Μετά από τρία χρόνια και τρεις μήνες ο αρχηγός και όλη η ομάδα του, οι σφαγείς του Ευγένιου, σκοτώθηκαν από τους ίδιους τους Τσετσένους μετά από εμφύλιες αντιπαραθέσεις.Καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, αλλά περισσότερο την ημέρα του Μαρτυρίου του, στις 23 Μαΐου, έρχονται για προσκύνημα στο τάφο του πολλοί πιστοί και αναφέρονται πολλά θαύματα.

ΑΓΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΞΙΩΝ...

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280-284 μ.Χ. και έφυγε από τη ζωή το 303 ή το 305 μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη και αποτελεί έναν από τους Μεγαλομάρτυρες της Χριστιανοσύνης. Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη.

Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου.

Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303, διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής.

Σύμφωνα με την παράδοση, μέσα στη φυλακή ευλόγησε τον μαθητή του Νέστορα "κατασφραγίσας το μέτωπο αυτού δια του σταυρού", να νικήσει τον ειδωλολάτρη παλαιστή Λυαίο "μεγέθει σώματος και ρώμη τους κατ΄ αυτόν υπεβάλλων".

Η νίκη του Νέστορα εξόργισε τον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό που παρευρίσκετο στο στάδιο και έτσι ο μεν Νέστορας αποκεφαλίστηκε, ο δε Δημήτριος δολοφονήθηκε με λογχισμό στα πλευρά ("λόγχη τρωθείς την πλευράν").

Στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι χριστιανοί παρέλαβαν το μαρτυρικό λείψανο και το έθαψαν και πάνω στο τάφο το 412 ο έπαρχος του Ιλλυρικού Λεόντιος "την τε δόξαν λαμπρός, την τε προς τον Χριστόν πίστιν μάλα θερμός", έκτισε ναό "μέσον του σταδίου και του δημοσίου λουτρού κάλλιστα διηρημένου".

Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου ετάφη στον τόπο του μαρτυρίου, ο δε τάφος μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και η προσωνυμία του Μυροβλήτου.

Στις βυζαντινές εικόνες αλλά και στη σύγχρονη αγιογραφία ο Άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται αρκετές φορές ως καβαλάρης με κόκκινο άλογο, σε αντιδιαστολή του λευκού αλόγου του Αγίου Γεωργίου, να πατά τον άπιστο Λυαίο.

Ο Άγιος Δημήτριος σε τοιχογραφία, που βρίσκεται στον Ιερό Ναό του στη Θεσσαλονίκη

Στη συνείδηση των πιστών ο άγιος Δημήτριος δεν είναι μόνο,
κατά τον υμνωδό, «κρηπίς ακατάβλητος και θεμέλιος άρρηκτος και πολιούχος,
οικιστής και υπέρμαχος» της πόλεως της Θεσσαλονίκης και «εν πολλοίς
και πολλάκις κινδύνοις χαλεποίς των Θεσσαλονικέων προϊστάμενος»,
αλλά και ο μέγας υπέρμαχος της οικουμένης.

Το Μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου

 Για τούτο ψάλλει η Εκκλησία μας:

«Μέγαν εύρατο εν τοις κινδύνοις, σε υπέρμαχον η οικουμένη,
αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον. Ως ουν Λυαίου καθείλες την δύναμιν,
εν τω σταδίω θαρρύνας τον Νέστορα, ούτως Άγιε, μεγαλομάρτυς Δημήτριε,
Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος»
(Απολυτίκιο του αγίου)

Είναι πολιούχος της Θεσσαλονίκης, όπου βρίσκεται ο ομώνυμος ναός πάνω από τον τάφο του.

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη

Εορτάζει στις 26 Οκτωβρίου. Στο Μηνιαίον της 26ης Οκτωβρίου αναγράφεται η μνήμη του μετά μικρής βιογραφίας και ιδίας ακολουθίας που περιέχει δύο κανόνες των οποίων ποιητές φέρονται ο Θεοφάνης ο Γραπτός και ο Πατριάρχης Φιλόθεος της Κωνσταντινούπολης.

Πηγή: http://www.agioritikovima.gr

Ο ΄Αγιος Βασίλειος του Όστρογκ ο Θαυματουργός

Ο Άγιος Βασίλειος τοῦ ῎Οστρογκ τῆς Σερβίας ὁ Θαυματουργὸς * † 29 ᾿Απριλίου 1671 «ΣΤΗ ΖΩΝΤΑΝΗ οἰκογένεια τῆς ᾿Εκκλησίας ὁ λαὸς νοιώθει τοὺς ῾Αγίους ὡς τοὺς μεγάλους του ἀδελφούς». Καὶ αὐτοὶ οἱ «Μεγάλοι ᾿Αδελφοὶ» συναδελφώνουν τοὺς λαοὺς στὴν χαρὰ καὶ τὴν θλῖψι καὶ τοὺς βοηθοῦν νὰ βιώνουν τὸ μεγάλο Μυστήριο τῆς «Ζωντανῆς Οἰκογενείας τῆς ᾿Εκκλησίας». Οἱ πρόσφατες δοκιμασίες τοῦ πολυ- παθοῦς Σερβικοῦ λαοῦ ἔκαναν περισ- σότερο ἐπίκαιρη τὴν ἀλήθεια αὐτή. Τὸ 1982 εἴχαμε διαβάσει γιὰ πρώτη φορὰ τὴν ἑξῆς κατανυκτικὴ διήγησι γιὰ ἕναν ἄγνωστο Σέρβο «Μεγάλο ᾿Αδελφό» μας:

«῾Ο ῞Αγιος Βασίλειος τοῦ ῎Οστρoγκ εἶναι γιὰ μᾶς στὴ Σερβία ὅ,τι γιὰ σᾶς ὁ ῞Αγιος Νεκτάριος, ἕνας ἀμπασαντὸρ(πρεσβευτής) τοῦ οὐρανοῦ στὴ γῆ", ὅπως εἶπε κάποιος. Γίνονται ἀπὸ τὸ λείψανό του πάρα πολλὰ θαύματα, πολλὲς ἰάσεις, ἄνθρωποι παράλυτοι, τυφλοί, ἄρρωστοι, βρίσκουν τὴ γιατρειά τους. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα γεγονὸς ποὺ συνέβη πρὶν ἀπὸ δέκα χρόνια καὶ δείχνει τὴ βαθιὰ εὐλάβεια ἀλλὰ καὶ οἰκειότητα τοῦ λαοῦ πρὸς τοὺς ῾Αγίους του. ῞Ενας καημένος φτωχὸς ποὺ δὲν μποροῦσε νὰ ζήσει στὰ βουνὰ τοῦ Μαυροβουνίου θέλησε νὰ πάει στὴν ᾿Αμερική, ἀλλὰ δὲν εἶχε τὰ χρήματα γιὰ τὸ εἰσιτήριο. ῏Ηρθε λοιπὸν στὸν ῞Αγιο Βασίλειο, στάθηκε μπροστὰ στὴ λάρνακα ὅπου εἶναι τὸ σῶμα του καὶ εἶπε: “῞Αγιέ μου, θὰ πάρω ἀπὸ σένα χρήματα γιὰ νὰ πληρώσω τὸ πλοῖο μέχρι τὴν ᾿Αμερικὴ καὶ θὰ σοῦ τὰ ἐπιστρέψω διπλάσια”. ῎Εβαλε τὸ χέρι του στὸ κιβώτιο ποὺ ἦταν τὰ χρήματα καὶ πῆρε... Τὰ πῆρε μὲ τὴ συμφωνία τοῦ ῾Αγίου, ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ τὰ ἐπιστρέψει. Τὸ κιβώτιο εἶναι ἀνοιχτὸ καὶ ὁ λαὸς ἀφήνει μέσα τὰ χρήματα ποὺ θέλει. Τὰ πῆρε ἀπὸ τὰ πόδια τοῦ ῾Αγίου... Λοιπὸν σὲ δυὸ χρόνια ἔστειλε τὰ χρήματα στὸν κουμπάρο του, ποὺ δὲν ἤξερε τίποτα, γράφοντάς του: “Νὰ πᾶς νὰ τὰ βάλεις στὸ κιβώτιο τοῦ ῾Αγίου Βασιλείου”. Πῆγε ὁ κουμπάρος νὰ τὰ βάλει στὸ κιβώτιο, ἀλλὰ μόλις τὰ ᾿βαλε, τὰ μισὰ ἔπεσαν κάτω. Τὰ ξανάβαλε καὶ ξανάπεσαν, καὶ πάλι τὸ ἴδιο. Τρόμαξε, τὸ εἶπε στὸν καλόγερο ποὺ ἦταν ἐκεῖ, καὶ ἐκεῖνος τοῦ λέει: “Κάτι συμβαίνει, ὁ ῞Αγιος δὲν θέλει τὰ χρήματά σου”. ῾Ο ἄνθρωπος τοῦ διηγήθηκε τὴν περίπτωση, καὶ ὁ καλόγερος τὸν συμβούλεψε νὰ γράψει στὸν κουμπάρο του στὴν ᾿Αμερικὴ καὶ νὰ τὸν ρωτήσει τὶ συνέβη. ῎Ετσι μαθεύτηκε τὸ γεγονός, καὶ φάνηκε ὅτι ὁ ῞Αγιος δὲν ἤθελε χρήματα μὲ ἐπιτόκιο»!... ΑΣ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ὅμως ἀπὸ κοντὰ τὸν θαυματουργὸ ῞Αγιο Βασίλειο, τὸν «Μεγάλο ᾿Αδελφό» μας καὶ ἄς τὸν παρακαλέσουμε νὰ πρεσβεύη μὲ ὅλους τοὺς Σέρβους ῾Αγίους, ἰδιαιτέρως μὲ τοὺς ῾Αγίους Σάββα καὶ Συμεών, νὰ δοθῆ μία αἰσία λύσι στὴν μεγάλη ταλαιπωρία τοῦ ᾿Ορθοδόξου Σερβικοῦ ῎Εθνους. * * * ΓΙΑ τοὺς εὐλαβεῖς Σέρβους τὸ ὄνομα ῎Οστρογκ φέρνει ἀμέσως στὸν νοῦ τὸν μεγάλο θαυματουργὸ ῞Αγιο Βασίλειο τοῦ ῎Οστρογκ, τοῦ ὁποίου ἡ ἐρημικὴ σπηλιὰ εἶναι ὑψηλὰ πάνω ἀπὸ τὴν κυρία ᾿Εκκλησία καὶ τὰ κελλιὰ τῆς ὁμωνύμου Μονῆς, καὶ τοῦ ὁποίου τὰ ἱερὰ Λείψανα ποὺ ἀναπαύ- ονται ἐκεῖ, κάνουν τὸ ῎Οστρογκ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ᾿Ορθόδοξα προσκυνή- ματα. Στὶς 29 ᾿Απριλίου, ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ ῾Αγίου, χιλιάδες πιστῶν, μέχρι καὶ ἀπὸ τὸ Βελιγράδι, ἔρχονται νὰ τιμήσουν τὰ θαυματόβρυτα Λείψανα. * * * ΠΑΡΑΜΕΝΟΝΤΑΣ πολὺ ζωντανὸς στὴν συνείδησι τῶν Σέρβων πιστῶν, ὁ ῞Αγιος Βασίλειος ἐξακολουθεῖ νὰ τιμᾶται ὡς ἕνας μεγάλος θαυμα- τουργὸς ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς πλησιοχώρους Μουσουλμάνους. Παρ᾿ ὅλο ποὺ τὸ ῎Οστρογκ ὑπέστη μεγάλες ἀπώλειες, ὅταν λεηλατήθηκαν τὰ ἁγιάσματά του ἀπὸ τοὺς Παπικοὺς ᾿Ιταλούς, κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Βʹ Παγκοσμίου Πολέμου, σήμερα εἶναι ἀκόμη ἕνα ἐνεργὸ Μοναστήρι μὲ ὀλίγους Μοναχούς. Τὸ Καθολικὸ τῆς Μονῆς εἶναι ἀφιερωμένο στὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου. ῾Υπάρχει ἐπίσης μία ᾿Εκκλησία σὲ σπηλιὰ ἀφιερωμένη στὴν ῞Υψωσι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. ῎Οχι μακρυὰ ὑπάρχει ἕνας ἄλλος κλάδος τῆς Μονῆς τοῦ ῎Οστρογκ ποὺ καλεῖται Ντόνι (Doni) ἤ «Μονὴ τῆς Κοι- λάδος» τοῦ ῎Οστρογκ, ἡ ὁποία κτίσθη- κε στὰ 1820 ἀπὸ τὸν ᾿Αρχιμανδρίτη ᾿Ιω- σήφ. ῾Η Μονὴ αὐτὴ πανηγυρίζει στὴν ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς, ὁπότε γίνεται καὶ μία μεγάλη ἐθνικὴ ἑορτή. Προσφάτως, ἕνα μικρὸ σεμινάριο (ἐπιμορφώσεως) Μοναχῶν ἱδρύθηκε στὸ ῎Οστρογκ. Εἶναι ἀξιοσημείωτο τὸ γεγο- νός, ὅτι ὁ ῞Αγιος Βασίλειος ἦταν σεβα- στὸς ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς Κουμμουνιστάς, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐφοβοῦντο καὶ ἀνεγνώριζαν τὴν δύναμι τῆς μνήμης του μεταξὺ τοῦ λαοῦ, ὅπως ἕνας ἀπὸ αὐτούς, ὁ Μίλοβαν Τζίλας, βεβαιώνει σὲ ἕνα βιβλίο του. * * * Τὸ Κάτω Μοναστήρι τοῦ ῎Οστρογκ.

ΣΗΜΕΡΑ, ὅπως ἐδῶ καὶ 300 περίπου χρόνια, κάθε χρόνο τὴν παραμονὴ τῆς ἑορτῆς του, ἡ λειψανοθήκη τοῦ ῾Αγίου Βασιλείου ἀνοίγεται καὶ τὰ ὑποδήματά του ἀλλάζονται. Καὶ ὅπως πάντα, αὐτὰ βρίσκονται σχεδὸν λειωμένα! ᾿Ακόμη καὶ σὲ αὐτὴν τὴν ἄθεο γενεὰ τῆς συν- εχοῦς ἀπομακρύνσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τὴν ᾿Αλήθεια Του, ὁ ῞Αγιος ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιτελῆ πολλὰ θαύματα. ᾿Εν μέρει ὁ ῞Αγιος Βασίλειος τοῦ ῎Οστρογκ μπορεῖ νὰ ἀποκληθῆ ἕνας Σέρβος ῞Αγιος Νικόλαος Θαυματουργός, τοῦ ὁποίου τὰ θαύματα εἶναι τόσο πολλὰ ὅσα τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ. Θεραπεύει ἀρρώστους, προστατεύει ἀπὸ κινδύ- νους, ἀποδιώκει δαίμονας, παρέχει ὑλικὴ βοήθεια στοὺς ἐν ἀνάγκαις καὶ χαρίζει κάθε εἴδους βοήθεια στοὺς πιστούς, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐπικαλοῦνται. * * *

Η συνάντησή μας με το Γέροντα Θαδδαίο-Αντάμωμα με την Αγιότητα!

ΗΤΑΝΕ 9 ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ... -6 ΣΤΟ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ( ΠΟΥ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΖΕ ΟΠΩς ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΗς ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΤΩΝ 19 ΚΑΙ 20 ΕΤΩΝ) ΠΗΡΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΟΛΜΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΕΝΑ γΕΡΟΝΤΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ...ΕΙΧΑΜΕ ΟΔΗΓΟ ΕΝΑ ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΕ ΚΑΤΙ ΣΕΡΒΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΕΙΧΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΤΕΙ ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟΝ ΞΑΝΑΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΞΕΣΗΚΩΣΕ ΝΑ ΠΑΜΕ. ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑΜΕ... ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ...ΑΚΟΜΗ ΕΧΩ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ...ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ...ΚΙ ΑΣ ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ 75 ΚΑΙ ΒΑΛΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ. ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΤΟΣ ΜΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟ ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΑΥΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ... ΔΕΝ ΧΑΣΑΜΕ ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ ΑΠ' ΟΣΑ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΗΤΑΝΕ ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ !!!!!!!!!! ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΜΙΛΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΓΙΝΑΝΕ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΦΑΙΝΟΝΤΟΥΣΑΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΗΤΑΝΕ ΕΝΑΣ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΕΜΑΤΟ ΑΓΑΠΗ ΗΤΑΝΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΝΟΜΙΖΩ...ΚΑΙ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΩΣ ΜΑΣ ΚΡΑΤΗΣΕ ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΑΚΙ ΜΑΣ ΞΕΠΡΟΒΟΔΙΣΕ ΣΤΕΛΝΩΝΤΑΣ ΕΝΑΝ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΘΑΡΑΣΕΙ ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΑΣ ΕΙΠΕ: "ΒΙΑΣΤΕΙΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ"... ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΗΤΗ ΤΟΥ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΜΑΣΤΑΝ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ; ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΑΧΙ ΜΟΛΙΣ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΡΩΤΑΜΕ Σ΄ΕΝΑ ΜΑΓΑΖΑΚΙ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ Ο ΜΑΓΑΖΤΟΡΑΣ ΠΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑΧΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΚΑΘΙΣΑΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΥΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ...ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ 15 ΛΕΠΤΑ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑΝΕ... Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ...ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ...!! ΕΚΕΙ ΒΙΩΣΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΝΑ ΑΔΕΙΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ ΗΡΘΕ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ(Ο ΜΑΓΑΖΑΤΟΡΑΣ ΕΚΑΜΝΕ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ...ΓΙΑΤΙ ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΡΧΟΤΑΝΕ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΣΤΟ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΟ ΧΩΡΙΟ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΣΕ ΕΚΕΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ) ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ, ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΕΠΙΒΙΒΑΣΤΗΚΑΜΕ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΕΠΙΒΑΤΕΣ ΤΟΥ, ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ... ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΟΥΜΕ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ ΕΝΑΝ Α Γ Ι Ο !!! ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝΕ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΘΑΔΔΑΙΟΣ, Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ ΤΩΝ ΣΕΡΒΩΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ...ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΤΟΥ!!

Γέροντας Θαδδαίος...ο Μέγας Πνευματικός των Σέρβων

ΑΓΙΟΣ Ο ΓΕΡΩΝ ΘΑΔΔΑΙΟΣ...ΜΑΣ ΑΞΙΩΣΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ...ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ Η ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΟΤΗΤΑ...!! ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΑΓΩΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 9 ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΘΑΔΔΑΙΟ ΘΑ ΤΗ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗ ΖΩΗ...ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ... http://www.youtube.com/watch?v=CHXrXP_gHVE&feature=related